Cześć, tu Sylwia!

Byłam bardzo szczupłym dzieckiem, którego wszędzie było pełno. Zamiast grzecznie jeść obiad, to wolałam biegać, skakać i bawić się. Myślę, że to była pierwsza “red flag”. Jadłam śniadanie, potem obiad i kolację, normalne prawda? Nie do końca, ponieważ byłam ogromnym niejadkiem. Jadłam wybiórczo, “grzebałam w talerzu”, a potem mówiłam, że “nie jestem już głodna”. Zawsze miałam niedowagę, a później również anemię. 

Moje nastoletnie czasy miały miejsce w latach 2000. Wzorowałam się na Kate Moss. I co najlepsze, udawało mi się to bez problemu. Przy wzroście 171 cm ważyłam 49-52 kg. Nadal jadłam wybiórczo (unikając węglowodanów), rzadko jadłam mięso, za to kochałam warzywa. Jeśli człowiek jest tym, co je, to ja wtedy byłam sałatką, marchewką, ogórkiem i arbuzem. 
Byłam bardzo aktywna. Trenowałam bieganie przez 17 lat, dużo pływałam i jeździłam na snowboardzie. Oczywiście jako nastolatka miałam okropny trądzik, zaburzenia miesiączkowania i wypadające włosy. Zapewne mówi Ci to coś. To właśnie skutek moich “mądrych” diet. Dieta 1000 kcal, kopenhaska czy kapuściana nie miały przede mną żadnych tajemnic. Myślenie o wyglądzie i jedzeniu zajmowało mi większość czasu. Na szczęście (lub nieszczęście) dostęp do informacji był znikomy. Internet dopiero raczkował, dietetycy zajmowali się tylko osobami otyłymi, a przecież ja byłam szczupła, wysportowana, po prostu super.

Co wydarzyło się później, pewnie się domyślasz. Zaczęłam dorosłe życie. Praca, studia, przeprowadzka i dużo imprez. Z wagi 49 kg przytyłam do 55 kg, potem 63 kg, a następnie 76 kg. I to wszystko w rok! Co zmieniłam? Zaczęłam się objadać i porzuciłam sport. Wręcz go znienawidziłam. Dopiero po kilku latach ogromnych wahań wagi trafiłam do lekarza i dietetyka. Okazało się, że mam zaburzenia hormonalne, insulinooporność i wysoki cholesterol. Oprzytomniałam, wzięłam się za siebie (jestem typem zadaniowca – ustaliłam sobie, że schudnę, więc schudłam). Jak się pewnie domyślasz – nie na długo. 

Moja maksymalna waga wynosiła 90 kg. Byłam wtedy w trwałej relacji z cellulitem, trądzikiem i podwójnym (a może nawet potrójnym) podbródkiem. Na szczęście to już za mną! Przez te wszystkie lata zbudowałam nową, zdrową relację zarówno z jedzeniem, jak i sportem. Nie jestem już zero-jedynkowa, bo każdemu mogą zdarzyć się gorsze chwile, ale kluczem jest to, aby wyciągać z nich wnioski i iść dalej.

I tego chcę Cię nauczyć.